Veel van ons zijn echte dierenvrienden en doen er alles aan om ons huisdier goed te leren kennen. Wanneer je een hond aan gaat schaffen is het verstandig om je van tevoren te verdiepen in het ras maar ook in het gedrag van een hond. Een hond heeft bepaalde lichaamstaal waaruit je veel dingen kunt halen maar welke lichaamstaal is dit dan? Leer zijn lichaamstaal kennen.
Table of Contents
Hoe herken je de lichaamstaal?
Honden zijn constant aan het communiceren. Hiervan nemen wij als mensen zijnde maar een klein deel waar. Het zijn vooral de grove lichaamssignalen die wij wel herkennen. Toch is het zo dat we dan vaak al te laat zijn om de hond te kunnen begrijpen. Je kunt, wanneer je eerder de lichaamstaal van je hond begrijpt, ook op een betere manier ingrijpen wanneer dit nodig is.
Het is erg belangrijk dat je begrijpt dat communicatie die er is tussen honden eigenlijk constant wisselt. Je kunt je niet op 1 lichaamshouding gaan vastpinnen. Honden kunnen al op vele meters afstand met elkaar gaan communiceren. Wist je dat?
De signalen die honden gebruiken om te communiceren kunnen verschillende betekenissen hebben. Je moet dit zien als dat wij mensen voor woorden verschillende synoniemen en verklaringen hebben.
Hondentaal versus mensentaal
Wij mensen spreken heel veel verbaal. Dit is gesproken taal. Als wij gaan communiceren met woorden begrijpt onze hond dat niet. Hij of zij heeft geen flauw idee wat wij nu bedoelen. Honden kunnen wel klanken van elkaar onderscheiden maar ze horen niet het verschil tussen zit, kit of grit.
Honden kunnen de toon van onze taal die wij spreken heel goed begrijpen. Het onderscheid tussen een toon die blij is en een toon die boos is kunnen zij heel goed van elkaar onderscheiden. Het grootste verschil van hondentaal versus mensentaal is dat een hond anders communiceert dan met gesproken taal. Loopt de communicatie tussen hond en baasje mis dan is dit een van de grootste redenen.
Honden die verbaal communiceren
Er zijn een aantal rassen die wel verbaal communiceren. Dit is vooral het geval bij herders. Toch verschilt het per hond wat zij nu bedoelen met hun communicatie. Honden kunnen communiceren door verschillende geluiden te gebruiken. Communiceren kan via piepen, blaffen, grommen of janken.
De lichaamstaal die een hond heeft kan worden beïnvloed door de oren, neus, staart, de vacht, de houding van het lichaam en de ogen. Veel verschillende houdingen hebben allemaal een andere betekenis. Begrijp je hond goed om de band met jouw hond te verbeteren.
Loslopen en de lichaamstaal van de hond
Op het moment dat de hond losloopt in plaats van aan de lijn is het nog moeilijker om de lichaamstaal die de hond heeft te kunnen begrijpen. De situatie verandert continu en er wordt veel gecommuniceerd. Loop je in een gebied waar je veel ander honden, activiteiten en mensen tegenkomt dan is dit nog een heel stuk erger. Je moet dus goed weten hoe en wat je hond communiceert zodat je hem of haar goed kunt begrijpen en de situatie op een goede manier in kunt schatten.
Juist wanneer onze hond niet aan de lijn loopt is het belangrijk om de signalen te kennen en op tijd op te vangen. We willen namelijk niet te laat zijn met onze handelingen omdat we dan geen invloed meer hebben op de hond en het gedrag wat hij of zij laat zien.
Lichaamshouding en lichaamstaal
De lichaamshouding van de hond en de energie die de hond uitstraalt is het communicatiemiddel van de hond. Zo kan de hond zich heel klein maken maar ook heel groot. Met beide houdingen vertelt de hond jou iets anders.
Men denkt vaak dat een hond die zich groot maakt door middel van de staart die omhooggaat een hond is die heel zelfverzekerd is. Dit is echt vaak niet zo. Hier zit vaak iets achter.
Werk jij met honden dan is het niet altijd zwart/wit. Je kunt dus niet gaan zeggen dat het alleen maar een vorm van dominant zijn is. Er zijn zeker honden die meer zelfverzekerd en ook dominanter zijn dan dat andere honden zijn. Zij geven dit weer door hun lichaamshouding. Zo kunnen de nekharen omhoog gaan staan, de oren zich gaan spitsen en de staart omhoog gaan staan.
De reuk, een andere hondentaal
Honden nemen ook waar via zintuigen. Dit doen zij in een andere vorm dan dat wij mensen doen. Wij doen dit in de volgende volgorde: gezicht – tast – geluid – reuk. Bij een hond is dit in de volgende volgorde: reuk – gezicht – geluid – tast. Dit verschil kan ervoor zorgen dat er een miscommunicatie ontstaat tussen jouw hond en jou. Dit komt onder andere doordat er een groot verschil zit in het vermogen om iets te ruiken. Daar waar honden de neus gebruiken om een omgeving beter te leren kennen doen wij dit met ons zicht.
De staart van de hond vertelt jou een verhaal
Een hond kan de staart op verschillende manieren laten zien. Laag, neutraal en hoog. Dit is voor alle rassen zo. Een staartdracht die neutraal is zitten tussen laag en hoog in. Het misverstand dat een hond die een hoge staartdracht heeft ook meteen een zelfverzekerde hond is wordt heel erg vaak gezien. Het is maar uiterlijke schijn!
Wat vertellen de oren van de hond?
Ook uit de stand van de oren kan er veel informatie worden gehaald. Is de hond alert? Dan houdt het de oren naar voren. Draagt de hond de oren naar achteren of neutraal? Dit vertelt juist weer iets heel anders. De hond kan zijn of haar oren verschillende kanten op draaien en dit ook in verschillende situaties gebruiken. Het is aan jou om te leren herkennen wat jouw hond ermee bedoelt.
Signalen die alarmbellen doen rinkelen
Honden vinden sommige dingen prettig en andere dingen weer niet. Ook dit laten ze blijven door te communiceren. Dit kan door middel van grommen, het optrekken van de lip, verstijft blijven staan, je aanstaren, de tanden laten zien, happen of de bek likken. Dit doet een hond niet zomaar maar wil jou echt iets laten merken.
Te veel
Als een hond uiteindelijk te veel signalen geeft zal je er toch iets aan moeten doen. Ten eerste om te weten wat hij mankeert zul je moeiten uitsluiten of hij ergens pijn heeft. Een hond die pijn heeft kan anders reageren dan normaal. Ten tweede of hij geen gevaar wordt voor zijn omgeving. Brommende en grommende honden geven verkeerde signalen af, ook aan zijn omgeving. Mocht je er niet uitkomen schakel dan een gedragstherapeut in, zij kunnen vaak wel vaststellen en verklaren waar het gedrag vandaan komt.
